XL-Network's blog

'Het grote project'

Ik heb het eerder gehad over een grote doos en duisternis voor 'het grote project'. Afgelopen weekend was het eindelijk zover en kon alles afgerond worden. Ik had al zes stuks kabelgoot van elk twee meter en nog wat ander montagemateriaal gehaald en zondag had ik een afspraak met mijn ouders (mijn vader is bouwvakker) gemaakt. Als je het nog niet door had, 'het grote project' is een thuisbioscoop-projectiescherm.

Als eerste zijn we begonnen met het ophangen van het scherm. Hiervoor moest eerst de exacte plaats van de beugels bepaald worden.

Laat er duisternis zijn

Vorige week woensdagavond ben ik in voorbereiding van het grote project naar de bouwmarkt geweest om een aantal rolgordijnen te halen. Mijn moeder attendeerde mij er op dat ik naar de Praxis moest gaan omdat ze daar 25% korting op alle raamdecoratie gaven.

Grote doos

Gisteren heb ik een grote bestelling gedaan bij een nu nog niet nader te noemen webshop. Ik ben namelijk bezig met een nieuw project waar je over een week of 2 a 3 meer over zal horen. En grote bestellingen komen ook in grote dozen. Alleen heb ik een klein autootje.

Uit de oude doos (deel 2)

Zo'n 3,5 jaar geleden had ik een bericht op mijn blog geplaatst waar een aantal foto's en een 'spelletje' te zien waren die mijn collega's ter ere van mij gemaakt hadden. Er was altijd nog eentje meer, maar daar konden we de digitale versie niet meer van vinden. Totdat een collega vandaag tijdens het doorspitten van zijn computer een afbeelding getiteld 'schiermonnikoog.jpg' vond. Wat het achterliggende verhaal achter de afbeelding is laat ik aan jullie fantasie over...

Lichaamsdelen

Vandaag een stukje over verschillende lichaamsdelen. Zoals de voeten, knieën, vingers en hoofd. Maar ik zal bij het begin beginnen. Gisteren zouden we eigenlijk gaan roeien, maar doordat er op diverse stukken van het kanaal ijs lag was dat niet mogelijk. Daarom maar 'lekker' 40 minuten op de ergometer gezeten. Hierdoor was ik 's middag's ook eerder thuis omdat omdat ik ook niet kon coachen door het weer. Ik vond dat de ketting van Ocho, mijn velomobiel, de laatste tijd meer lawaai begon te maken, dus besloot ik om deze na iets meer dan 2600 kilometer maar eens een smeerbeurt te geven.

Stoeprandje (het vervolg)

Gisteren had Ocho wéér een lekke band. En ik wordt er zo langzamerhand een beetje flauw van. Gelukkig was de oorzaak snel te vinden. De wang van de buitenband, een Schwalbe Durano, waren beschadigd.

Velomobiel ijssafari

Vrijdagavond even voor 23:00 uur kreeg ik het bericht dat de Noordelijke Velomobieltocht 2013 van zondag niet door ging vanwege ijzel. Ik heb een spijkerband achter op m'n fiets, dus ik red het wel. Dacht ik. David, waar de tocht startte, reageerde een beetje verbaasd. Hij riep op tot een: Nu of nooit, op eigen risico, niet bang voor weermannen, velomobiel ijssafari. Samen met Georg, Anton en Hans waren we van plan om naar Assen te fietsen. Maar we hadden wel afgesproken dat we zondagochtend om 8:00 uur nog even contact zouden hebben of wel wel of niet zouden gaan vanwege de voorspelde ijzel. Als een Friese Elfstedentocht-ijsmeester klonk het: It giet oan.

Fietsen met een skibril

Ik heb het ding al een aantal jaren in de kast liggen. Ooit in een grijs verleden ben ik naar een heel mooi skioord in Oostenrijk geweest, maar heb ik hem niet nodig gehad. Totdat ik me bedacht dat het wel handig kan zijn om tijdens het fietsen in deze koude omstandigheden een skibril op te doen. Dus heb ik dat vanochtend gedaan. En ik moet zeggen het is even wennen maar wel heerlijk. Goed zicht, lekker warm en droog en geen last van de sneeuw. Dit had ik veel eerder moeten doen.

De truc met de warme fles

Na mijn koude avontuur van afgelopen maandag had ik geen zin om opnieuw bevroren vingers te krijgen. Daarom had ik een lumineus idee. Ik was van plan om de fiets iets meer tegen de winter bestand te maken door in ieder geval de Schwalbe Marathon Winter-achterband opnieuw te monteren. Deze heeft dikke noppen en spikes waarmee je op een gladde ondergrond, zoals sneeuw en ijs, niet stil komt te staan. Daarnaast heb ik een boel sneeuw uit de voorste wielkasten verwijderd en de alle banden weer goed op druk gebracht.

Stoeprandje in de sneeuw

Gisteravond hadden we bij ons op de roeiclub een kamprechtercursus. Kamprechters zijn de mensen die tijdens een roeiwedstrijd alles in goede banen lijden. Iemand zorg er voor dat alle boten goed liggen bij de start, een anders klokt de tijden, weer een ander zorgt dat er bij bruggen en andere obstakels gekeken wordt of alles wel veilig en volgens de regeltjes gaat en weer een ander staat bij de finish. Een heleboel verantwoordelijke taken dus. Vandaar ook een cursus, met over twee weken een examen.

Na een geslaagde avond weer met Ocho, mijn velomobiel, naar huis door de grote hoeveelheid sneeuw. Tjonge, dat gaat best zwaar zo over een met sneeuw bezaaide stoep. Dan maar uitstappen en een stukje lopen naar de hoek van de straat. Eenmaal terug in de fiets kom ik er na 15 meter achter dat ik een lekke rechterband heb. Eerder die avond heb ik bij het oprijden van de stop de bocht iets te krap genomen en ben ik met dat wiel behoorlijk tegen de stoeprand aangekomen. Zo'n 100 meter verderop was de roeiclub en aangezien de stoep behoorlijk besneeuwd was had ik niets in de gaten. Totdat ik dus terug naar huis moest.